TÜRK DİYANET VAKIF-SEN
GENİŞLETİLMİŞ İSTİŞARE KURULU TOPLANTISI
SONUÇ BİLDİRİSİ
Türk Diyanet Vakıf-Sen Genel Merkez Yönetim Kurulu Üyeleri, Şube Başkanları ve İl Temsilcilerinin katıldığı “Genişletilmiş İstişare Kurulu” toplantısı 07-09 Aralık 2012 tarihleri arasında Ankara-Kızılcahamam İlçesinde yapıldı.
Toplantıda; gündemdeki önemli konular Diyanet ve Vakıflar çalışanlarının karşılaştıkları problemler ile çözüm yolları hakkında istişarede bulunulmuş, çıkan sonuçların Hükümet ve ilgili kurum yetkilileri ile kamuoyuna iletilmesi kararlaştırılmıştır.
1- 633 Sayılı Diyanet İşleri Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 6002 Sayılı Kanunla Değişik 12. Maddesinin son fıkrasında belirtilen “… vaiz, imam-hatip, müezzin-kayyım ve Kur’an kursu öğreticilerinin çalışma usul ve esasları ile imam-hatipler ve müezzin-kayyımların haftalık iznine ve bayram tatillerinde izin kullanmalarına ilişkin hususlar yönetmelikle düzenlenir. “ Hükmü yer almaktadır. Bu itibarla; izin yönetmeliği bir an önce sendikaların da görüşü alınarak çıkarılmalıdır.
2- Diyanet İşleri Başkanlığı disiplin işlemlerinde yol göstericilik ve çalışma verimini artırıcı rehberlik yapmalıdır. Disiplin işlemlerinde adaletten ve hukuk anlayışından vazgeçilmemeli, yargısız infaz anlamına gelecek işlemler yapılmamalıdır,
3- Cami ve Kur’an Kurslarının yapımı, bakımı, iaşe ve ibatesini karşılamak üzere kurulan bazı dernek yöneticilerinin, başta din görevlileri olmak üzere kurum idarecileri üzerinde baskı ve tehdit unsuru haline geldikleri tespitinin Başkanlıkla paylaşılmasına ve Başkanlıkça İçişleri Bakanlığı ve Valiliklere yazı yazılarak duruma çözüm bulunması için girişimlerde bulunulması.
4- Her düzeydeki atamaların ihtiyaçlar tespit edilerek yapılması.
5- Özellikle idareci konumunda olmayan, özlük ve mali hakları açısından diğer memurlarla bir farkı bulunmayan taşra şeflerinin; rotasyon uygulamasının çalışma hayatına da bir şey katmayacağından bu uygulamadan vaz geçilmelidir.
6- Nakillerde görevlilerimizin kurum içi ve dışı yerlerden referans getirmesinin önüne geçilmesi için, adilane ve hakkaniyetli bir yapılanmanın acilen tesis edilmesi.
7- Yapılan mülakatlarda yanlış anlama ve anlayışlara sebep vermemek üzere kameralı kayıt sistemine geçilmesi.
8- Toplumu doğru bilgilendirmek amacıyla erkek ve özellikle bayan vaiz kadrolarının artırılması.
9- Murakıp kadrolarının İl Müfettişi ( İl Denetim Elemanı ) olarak değiştirilmesi için gerekli mevzuat değişikliğinin yapılması.
10- Taşrada görevli personelden özellikle Başkanlık Merkezine görevlendirme uygulamasından vaz geçilmesi, çalışanların unvan değişikliği ve görevde yükselmede kıdemlerine dikkat edilmesi.
11- Kurum içerisinde unvan ayrımı ( Din Hizmetleri, Genel İdare Hizmetleri, Yardımcı Hizmetler, Teknik Hizmetler gibi ) yapılmaması. Bütün çalışanların Diyanet İşleri Başkanlığı personeli olduğunun unutulmaması.
12- 4/B sözleşmeli, vekil ve fahri öğreticilerin kadroya geçirilmesi için girişimlerde bulunulması.
13- 4/B sözleşmeli çalışanların da Tashihi Huruf kurslarından faydalanması.
14- Vekil ve fahri öğretici alımlarının şeffaf ve adilane bir şekilde yapılması.
15- Lojmanı olmayan ve sağlıksız koşullarda oturan görevlilerimize TOKİ, belediyeler ve il özel idareleri gibi kurum ve kuruluşlarla Başkanlıkça işbirliği yapılarak, çalışanlarımızın insanca yaşayabilecekleri bir lojman yapılmasının temini.
16- Sadece Din Hizmetleri Sınıfında dört yıllık dini yüksek öğrenim mezunları için uygulanan ek göstergelerle ilgili düzenlemeye, diğer fakülte mezunu Diyanet çalışanlarının da dahil edilmesi için çalışma yapılmalı ve yüksek okul mezunu olanların da bu uygulamadan faydalanmaları sağlanarak, ek göstergeler 8. dereceden başlamalı ve 1. derecede 2200 olan ek gösterge 3000’ e yükseltilmelidir.
17- Köy ve mezralarda görev yapan din görevlilerine mahrumiyet tazminatı verilmesi için gerekli girişimlerin Başkanlıkça yapılması.
18- Görevli izinde iken yerine görevli verilemeyen özellikle köy ve mezralarda, vatandaşlarımızın ezan sesini duyabilmeleri için buralarda merkezi ezanın devam ettirilmesi.
19- Çalışanlarımızın eş ve çocukları ile huzurlu bir şekilde konaklamaları için özellikle illerde Diyanet Evi yapılması.
20- Türkiye Diyanet Vakfı’nca; illerde çalışanlarımızın çocuklarının da barınabileceği öğrenci yurtlarının yapılması için görevlendirilmesi.
21- Türkiye Diyanet Vakfı’nca verilen öğrenci burslarının Diyanet İşleri Başkanlığı ve Türkiye Diyanet Vakfı çalışanları ve emeklilerinin çocuklarından müracaat edenlerin tamamına ayrım yapılmadan verilmesi.
22- Diyanet İşleri Başkanlığı takvimlerinin birer tane personele hediye verilmesi uygulamasına Türkiye Diyanet Vakfı takvimlerinin de dahil edilmesi.
23- İl ve ilçelerde müftülerimizin ve diğer idarecilerimizin rahat, huzurlu, tarafsız ve adilane bir şekilde görev yapmalarının önündeki engel olan, siyasi baskı ve telkinlerin önüne geçilmesi. Bunun için Hükümet nezdinde girişimlerde bulunulması. Diyanet İşleri Başkanlığı’nın bütün siyasi görüş ve düşünüşlerin dışında, üzerinde olduğunun tekrar vurgulanması. İdareci ve görevlilerimizin de siyasi anlayış ve mülahazalardan uzak durmaları hususunun tekrar hatırlatılması.
24- Bazı il ve ilçe Müftüsü ve diğer idarecilerin sendika ayrımı yapmaları sebebiyle, çalışanlar arasında huzursuzluk oluştuğundan bahisle, tarafsızlıklarının yitirilmemesi için Başkanlıkça taşra teşkilatına yeniden yazı yazılması.
25- Din görevlilerinin mesleki bilgilerine katkı sağladığı görülmeyen Mesleki Bilgiler Seviye Tespit Sınavının kaldırılması.
26- Başkanlıkça yapılan bütün sınav sonuçlarının kişisel olarak değil tamamının ve aldığı puanların kurum web sayfasında yayınlanması.
27- İLİTAM’ın bütün İlahiyat Fakültelerinde açılması için Başkanlığın çalışma yapması.
28- Camilerin temizlik hizmetlerinin görevliler yerine, bazı il ve ilçelerde uygulandığı gibi belediyeler ve diğer kuruluşlarla işbirliğine gidilerek yaygınlaştırılması.
29- Cami ve Kur’an Kurslarının yapımı, bakımı ve ihtiyaçları için bütçeye ödenek konulması, Kur’an Kurslarının ihtiyaçlarının ( iaşe, ibate, araç-gereç vb.) Müftülükçe karşılanması; Kur’an Kurusu öğreticilerinin üzerine bırakılmaması.
30- Hac ve umre görevlendirmelerinde kıdem esası dikkate alınarak, sıra ile gidilmesinin sağlanması.
31- Hac ve Umrede görevlendirilen Kafile Başkanlarına grup verilmemesi.
32- Topluma din hizmeti sunan öncü ve örnek olan din görevlilerinin (acente memuru gibi) kapı kapı dolaşarak umreci toplamasından vazgeçilmesi.
33- Diyanet İşleri Başkanlığı yöneticileri, topluma önderlik ve öncülük eden çalışanlarımızın manevi kalkınması için gerekli tedbirleri almalı ve yönlendirmelere başlamalıdır.
34- 2002 yılından itibaren “Camiler ve Din Görevlileri Haftası” olarak kutlanan ve din görevlileri için özel bir zaman dilimi olan bu haftanın mutlaka aynı ismiyle ve din görevlileri odaklı kutlanması.
35- Camilerde para toplanmasına bir sınır getirilmesi.
36- Müftülüklerin il ve ilçelerde görevlilerle yaptıkları aylık toplantılara sendika temsilcilerinin katılmasının engellenmemesi.
37- Müftülük Hizmetleri Geliştirme Dernekleri adı ile derneklerin kurulmasının kuruma ve çalışanlara zarar verebileceği endişesi ile buna müsaade edilmemesi.
38- İllerde yapılan ilçe müftüleri toplantısına o ildeki kurum-sendika ilişkileri ve çalışanların problemleri ile ilgili değerlendirme yapmak üzere şube başkanları ve sendika il temsilcilerinin de katılması.
39- Vakıflar Genel Müdürlüğünün yetişmiş insan gücü göz ardı edilmemeli, istihdam kurum içerisinden yapılmalıdır.. Yetişmiş personellerin görevde yükselme yönetmeliğine göre sınav yapılarak kurum içerisindeki insan gücünden faydalanılması hizmetlerin daha sağlıklı yürütülmesini sağlayacaktır.
40- 5737 sayılı Vakıflar Kanunu ile kadroları kaldırılan Bölge Müdür Yardımcısı ve Şef kadrolarının yeniden ihdası sağlanmalıdır. Bu amaçla; Ankara, İzmir gibi Bölge Müdürlüklerinde Bölge Müdür yardımcısı kadrosu yeniden tahsis edilmiş olup, diğer Bölge Müdürlüklerinde de Bölge Müdür Yardımcısı Kadrolarına ihtiyaç duyulmaktadır.
41- Vakıflar Genel Müdürlüğü Merkez ve Taşra teşkilatlarında görev yapan Muhasebe yetkilerinin özlük haklarının iyileştirilmesi, muhasebe yetkilisi yönetmeliğinde belirtilen şartları taşıyan bu personellerin sertifika almalarının sağlanması.
42- Vakıflar Genel Müdürlüğü bünyesinde kurulmuş olan Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. sosyal tesislerinden ve diğer hizmetlerinden kendi personelinin faydalandırıldığı gibi Vakıflar Genel Müdürlüğü Merkez ve Taşra teşkilatlarında çalışanlarının’ da bu imkanlardan faydalandırılmasının sağlanması.
43- Vakıflar Genel Müdürlüğü Merkez ve Taşra teşkilatlarında özellik arz eden iftiraya açık olan birimlerde ( Hayır Hizmetleri kuru gıda dağıtımı, Kiralama, Sanat Eserleri ihaleler v.s) görev yapan, gerçekten mağdur olan, kurum denetmenleri tarafından mağduriyetleri tespit edilen personellerin soruşturma, tutukluluk hallerinde idare avukatları tarafından savunmalarının yapılması personellerin yalnızlaştırılmaması ve kuruma sadakati açısından sağlıklı olacaktır.
44- 5737 Sayılı Vakıflar Kanunun 666 sayılı kanunla yürüklükten kaldırılan 72. maddesinin 2. Fıkrasında, Vakıflar Genel Müdürlüğü çalışanlarına Vakıf Kira Gelirlerinin % 3’ ü dağıtılmakta iken 666 sayılı kanunla bu ödeme ek ödeme olarak değerlendirilmiş ve yürürlükten kaldırılmıştır. Özel Bütçeli bir Kuruluş olan Vakıflar Genel Müdürlüğü personeline 5737 sayılı kanunun yürürlükten kaldırılan 72. maddesindeki fıkralar göz önünde bulundurularak 5737 sayılı kanunda yapılacak bir düzenlemeyle ödenmeye devam edilmesi sağlanmalıdır.